Μαυροτσιροβάκος

O μαυροτσιροβάκος, είναι ένα μικρό επιδημητικό στρουθιόμορφο πουλί, μήκους 13-14 εκατοστών, ιδιαιτέρως κινητικό, το οποίο κάνει αισθητή την παρουσία του με το κάλεσμά του. Το είδος εξαπλώνεται σε περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο και σε χώρες της βόρειας Αφρικής, γύρω από τη Σαχάρα. Στην Ελλάδα απαντά στο μεγαλύτερο μέρος της, όμως στη νότια και νησιωτική χώρα είναι πολύ πιο κοινός. Έχει μεγάλο εύρος ενδιαιτημάτων, στα οποία περιλαμβάνονται, ανοιχτοί θαμνότοποι, κυρίως με μακκία βλάστηση, δασολίβαδα με δρυς ή άλλα είδη δέντρων, πευκοδάση, αμμοθίνες και φρυγανότοποι με παρουσία θάμνων, σχεδόν πάντα σε παράκτιες, πεδινές και λοφώδεις περιοχές. Σε πολλά μέρη της εξάπλωσής του απαντά επίσης σε ελαιώνες, αμπελώνες, αρχαιολογικούς χώρους, πάρκα, άλση, κήπους, και περιβόλια, τόσο σε αγροτικές περιοχές με φυτοφράκτες, όσο και σε κατοικημένες, όπως οικισμούς, αστικές και περιαστικές ζώνες. Είναι επίσης κοινός σε αρκετές βραχονησίδες. Εμφανίζει φυλετικό διμορφισμό, με τα αρσενικά να έχουν μαύρο κεφάλι, γκρίζο το επάνω μέρος του σώματος και υπόλευκο το κάτω, ενώ τα εξωτερικά πηδαλιώδη φτερά είναι λευκά. Αντίθετα, τα θηλυκά έχουν πιο άτονο χρωματισμό, με το επάνω μέρος τους να είναι γκριζοκαφέ και το κάτω υπόλευκο με γκριζοκάστανες πλευρές. Χαρακτηριστικός και στα δύο φύλα είναι ο κόκκινος οφθαλμικός δακτύλιος ο οποίος στα αρσενικά είναι πιο λαμπερός. Τα πόδια έχουν καστανό-μπεζ χρωματισμό και το ράμφος είναι λεπτό, μακρύ και μαύρο με ανοιχτόχρωμη βάση. Την αναπαραγωγική περίοδο τα αρσενικά σχηματίζουν επικράτειες που υπερασπίζονται σθεναρά, το χτίσιμο της φωλιάς γίνεται πάνω σε θάμνους ή αναρριχητικά φυτά, συνήθως σε χαμηλό ύψος από το έδαφος. Γεννά δύο φορές το χρόνο, συνήθως αρχές και μέσα της άνοιξης, 3-5 αυγά κάθε φορά, τα οποία εκκολάπτονται μετά από δύο εβδομάδες. Είναι ημερόβιο είδος, το οποίο τρέφεται με έντομα και αράχνες από την εαρινή έως τα μέσα της θερινής περιόδου, και με καρπούς, σπόρους, νέκταρ και γύρη το υπόλοιπο του έτους.