Σταχτοτσικνιάς

Ερωδιός με σκούρο γκρίζο χρώμα στο σώμα που γίνεται μαύρο στην περιοχή της βάσης και των άκρων των πτερύγων, λευκό στο λαιμό και στο κεφάλι και χαρακτηριστικό μαύρο λοφίο. Το ράμφος του είναι ίσιο και οξύληκτο και έχει κίτρινο χρώμα. Κοινό είδος σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική ανάμεσα στις οποίες μεταναστεύει ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Στην Ελλάδα, οι νότιοι πληθυσμοί είναι επιδημητικοί (παραμένουν στην ίδια επικράτεια όλο το χρόνο) ενώ οι βόρειοι έρχονται να ξεχειμωνιάσουν προερχόμενοι από τη βόρεια Ευρώπη. Η πτήση του είναι αργή, με μη τακτικά φτεροκοπήματα. Απαντάται σε όλους τους τύπους υγροτόπων, από μικρά λιμνία έως μεγάλα ποτάμια, αλλά προτιμά δασωμένες θέσεις όπου μπορεί να φωλιάσει. Τρέφεται με υδρόβιας προέλευσης τροφή όπως ψάρια (με πολύ συχνή λεία τα χέλια), καβούρια, νερόφιδα αλλά και τρωκτικά. Φωλιάζει, συνήθως πάνω σε δένδρα, χρησιμοποιώντας μεγάλα κλαδιά και τα θηλυκά αφήνουν 2-6 αυγά τα οποία εκκολάπτονται σε τέσσερεις περίπου εβδομάδες.