Οφιόμορος

Μία ακόμη άποδη σαύρα με κομψό, μακρύ σώμα χωρίς άκρα, το συνολικό μήκος του οποίου μπορεί να φτάσει τα 19 εκ. (με την ουρά να καταλαμβάνει τα 11 εκ.). Το πρότυπο χρωματισμού είναι ενιαίο καφέ και υπόλευκο που στην περιοχή της ράχης διακόπτεται από σειρές σκούρων κουκκίδων οι οποίες στην περιοχή της ουράς καταλήγουν σε γραμμές. Ένα ακόμη ενδημικό είδος της Ελλάδας, εξαπλώνεται στην Πελοπόννησο και σε λίγα μόνο νησιά (Κύθηρα, Ελαφόνησος, Δοκός). Απαντάται σε θέσεις με μακκία ή φρυγανική βλάστηση που διαθέτουν πολλές πέτρες, κάτω από τις οποίες κρύβεται. Ο Μυστράς αποτελεί ιδεώδες ενδιαίτημα για τον οφιόμορο καθώς είναι γεμάτος με κρυψώνες λόγω των μνημείων ενώ η τροφική διαθεσιμότητα της περιοχής σε ασπόνδυλα είναι ύψηλή. Πράγματι, ο πληθυσμός του είδους μέσα στον αρχαιολογικό χώρο είναι σαφώς πυκνότερος σε σχέση με άλλες περιοχές στην Πελοπόννησο. Ζευγαρώνει περί τα μέσα της άνοιξης και τα θηλυκά πραγματοποιούν τη γέννα τους στα τέλη Ιουλίου. Η δίαιτά του περιλαμβάνει αράχνες, έντομα και γαστερόποδα. Ο οφιόμορος αναγράφεται στο Παράρτημα ΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης και στο Παράρτημα IV της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.