Κρόκος του Καρτράιτ

Ο κρόκος του Καρτράιτ είναι ένα μικρό πολυ- ετές φυτό. Τα άνθη του είναι λευκά, μωβ ή ιώδη με σκουρόχρωμες νευρώσεις, διαθέτουν τρεις κίτρινους ανθήρες και τρεις μακριούς κόκκινους ή βαθύ πορτοκαλί χρωματισμού βραχίονες του στύλου οι οποίοι προεξέχουν από το περιγόνιο. Το είδος φέρει βολβό, ο οποίος περιβάλλεται από χιτώνες και τα φύλλα του είναι λεπτά σε σχήμα λόγχης, πράσινου χρώματος και είναι συνάνθια, δηλαδή εμφανίζονται ταυτόχρονα με την άνθησή του, η οποία διαρκεί από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο. Είναι είδος ενδημικό της Ελλάδας, στην οποία η κατανομή του περιορίζεται νότια και συγκεκριμένα σε Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Κυκλάδες και Κρήτη. Τα ενδιαιτήματα του είδους περιλαμβάνουν θαμνότοπους, φρύγανα, πευκοδάση, λοφώδεις και βραχώδεις περιοχές, με την προϋπόθεση να υπάρχει ασβεστολιθικό υπόστρωμα και να βρίσκονται από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 1.000 μ. υψόμετρο. Το είδος προστατεύεται από το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981. Ο κρόκος είναι ο άγριος πρόγονος του καλλιεργούμενου κρόκου της Κοζάνης. Η καλλιέργειά του πιθανότατα να ξεκίνησε στην Κρήτη κατά την Μινωική Εποχή.