Γελαδάρης

Ο γελαδάρης είναι ένας μέσου μεγέθους ερωδιός, ιδιαιτέρως κοσμοπολίτικος. Το χρώμα του φτερώματός του είναι λευκό, τα πόδια του σχετικά κοντά και σκουρόχρωμα, το ράμφος κίτρινο και μακρύ και ο λαιμός του κοντός. Κατά την αναπαραγωγική περίοδο στο κεφάλι του σχηματίζεται ένα κιτρινοκόκκινο λοφίο, χρωματισμός ο οποίος εμφανίζεται και στα φτερά του στήθους και της ράχης. Το ράμφος των νεαρών πουλιών έχει μαύρο χρώμα. Το είδος αναπαράγεται κατά αποικίες σε δέντρα ή θάμνους και γεννά 1-9 γαλάζια αυγά, τα οποία επωάζει για περίπου 24 ημέρες. Η περίοδος αναπαραγωγής είναι ανάλογη της γεωγραφικής περιοχής. Έτσι, στην εύκρατη ζώνη, στην οποία βρίσκεται και η Ελλάδα, γεννάει μία φορά την άνοιξη. Ο γελαδάρης δεν αποτε- λούσε αναπαραγόμενο είδος της Ελλάδας πριν από 20 περίπου χρόνια οπότε και κάποια άτομα του είδους άρχισαν να στήνουν μικρές αποικίες σε συγκεκριμένες θέσεις. Το Mon Repos αποτελεί μία από τις λίγες και ίσως πρώτες θέσεις αναπαραγωγής του είδους στην Ελλάδα. Αναλόγως με την διαθεσιμότητα τροφής και τις κλιματικές συνθήκες, ο γελαδάρης μπορεί να μεταναστεύσει τοπικά ή σε μεγαλύτερη κλίμακα από τις περιοχές αναπαραγωγής τους. Είναι ημερόβιο είδος, το οποίο τρέφεται κυρίως με μεγάλη ποικιλία ασπόνδυλων, ενώ συχνά στη δίαιτά του περιλαμβάνει και μικρά σπονδυλωτά, όπως αμφίβια, ερπετά, ψάρια και πουλιά. Το ενδιαίτημα τροφοληψίας του είναι ανοιχτές περιοχές, όπως λιβάδια, υγρολίβαδα, βοσκότοποι, αγροτικές εκτάσεις, ποτάμια και ρηχά έλη. Την ονομασία του οφείλει στη συνήθειά του να αναζητά την τροφή του ανάμεσα σε κοπάδια ζώων, όπως βοοειδή και μικρά μηρυκαστικά, καθώς και μεγάλα θηλαστικά στην Αφρική, πάνω στα οποία συχνά κάθεται για να θηρεύσει τα διάφορα παράσιτα. Μία ακόμη συνήθεια του γελαδάρη είναι να ακολουθεί τα γεωργικά μηχανήματα κατά την διάρκεια οργώματος των χωραφιών για να συλλάβει σκουλήκια και άλλα εδαφόβια ασπόνδυλα.