Ελληνική λιβελούλα

Η λιβελούλα Cordulegaster helladica είναι ένα ενδημικό είδος οδοντόγναθου της νότιας Ελλάδας, με εξάπλωση στην Πελοπόννησο, τη νοτιοανατολική Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια και ορισμένα νησιά των Κυκλάδων (Άνδρος, Τήνος, Νάξος). Είναι μεγάλου μεγέθους λιβελούλα με συνολικό μήκος αρσενικού 68-78 χιλ., ενώ το θηλυκό με μεγαλύτερο μήκος κυμαίνεται στα 78-83 χιλ. Έχει μεγάλα μάτια πράσινου χρώματος, τα οποία και της επιτρέπουν να βλέπει άλλα έντομα που αποτελούν τη λεία της. Ο βασικός χρωματισμός του είναι μαύρος και φέρει κίτρινους κοιλιακούς δακτυλίους, καθώς και κίτρινα ή μαύρα σημάδια και κηλίδες στο θώρακα, το μέτωπο, το ινιακό τρίγωνο και το πάνω μέρος της κοιλιάς. Η διάταξη των σημαδιών αυτών χαρακτηρίζουν το κάθε είδος του γένους, αλλά και τα τρία υποείδη του C. helladica μεταξύ τους. Ένα από τα υποείδη είναι το C. h. kastalia που ενδημεί στο όρος Παρνασσός και τη γύρω περιοχή, όπου βρίσκεται και η Κασταλία κρήνη των Δελφών, στην οποία οφείλει την ονομασία του. Τα ενδιαιτήματα που προτιμά είναι μικρά ρέματα και ρυάκια, αλλά περιστασιακά μπορεί να βρεθεί και σε μεγαλύτερης επιφάνειας και βαθύτερα νερά. Η περίοδος πτήσης των ενήλικων διαρκεί από τα μέσα Μαΐου έως τα μέσα Αυγούστου.