Ιωάννινα - Παλαιά Πόλη και Νησί

Μικρού μεγέθους ψάρι το οποίο δεν ξεπερνά τα έξι εκ. Το χρώμα του σώματος, που είναι πλευρικά πεπλατυσμένο, είναι σκουρόχρωμο στη ράχη και ασημί ή υπόλευκο στην περιοχή της κοιλιάς. Η αναπαραγωγική περίοδος λαμβάνει χώρα μέσα στην άνοιξη σε θέσεις κοντά σε πηγές με νερά υψηλής ροής. Τα αυγά που γεννιούνται προσκολλώνται σε υδρόβια φυτά, βυθισμένα μέσα στο νερό. Η διατροφή του περιλαμβάνει πολλά υδρόβια ασπόνδυλα καθώς και σκώληκες. Πρόκειται για στενοενδημικό ψάρι της λίμνης Παμβώτιδας όπου όμως τα τελευταία χρόνια οι πληθυσμοί του μειώνονται δραματικά, ενώ κάποια άτομα εντοπίζονται σε θέσεις κοντά στη λίμνη. Η τσίμα χαρακτηρίζεται ως Κρισίμως Κινδυνεύον είδος και περιλαμβάνεται στο Παράρτημα ΙΙ της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Η βασική του απειλή είναι η ρύπανση μέσω αγροτικών και κτηνοτροφικών λυμάτων τα οποία οδηγούν σε ευτροφισμό καθώς και η εισαγωγή εισβλητικών ειδών στην Παμβώτιδα τα οποία ανταγωνίζονται την τσίμα.

Ένας ημερόβιος βάτραχος που βρίσκεται σε μεγάλη ποικιλία υγροτόπων (λίμνες, τέλματα, κανάλια) της δυτικής Ελλάδας και της νότιας Αλβανίας. Το μοναδικό νησί όπου απαντώνται πληθυσμοί του είναι η Κέρκυρα. Το σώμα του έχει μήκος που δεν ξεπερνά τα 10 εκ. Το χρώμα της ραχιαίας επιφάνειας είναι πράσινο και φέρει σκουρόχρωμες κηλίδες. Η διατροφή του βασίζεται σε ασπόνδυλα (κυρίως έντομα) τα οποία θηρεύει είτε μέσα στο νερό ή στην παρυδάτια βλάστηση. Το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει στην λίμνη Παμβώτιδα είναι ο υβριδισμός του με τον βαλκανικό βάτραχο (Pelophylax kurtmuelleri) με συνέπεια να χάνονται οι αμιγείς τύποι του βάτραχου της Ηπείρου. Καθώς ο βαλκανικός βάτραχος έχει σαφώς μεγαλύτερη εξάπλωση, τέτοιου τύπου αλληλεπιδράσεις λειτουργούν αρνητικά για τον βάτραχο της Ηπείρου που έχει περιορισμένη κατανομή. Περιλαμβάνεται στο Παράρτημα III της Σύμβασης της Βέρνης. Χαρακτηρίζεται ως Τρωτό είδος στην τελευταία έκδοση του ελληνικού Κόκκινου Καταλόγου.