Mon Repos Κέρκυρα

Ερωδιός με σκούρο γκρίζο χρώμα στο σώμα που γίνεται μαύρο στην περιοχή της βάσης και των άκρων των πτερύγων, λευκό στο λαιμό και στο κεφάλι και χαρακτηριστικό μαύρο λοφίο. Το ράμφος του είναι ίσιο και οξύληκτο και έχει κίτρινο χρώμα. Κοινό είδος σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική ανάμεσα στις οποίες μεταναστεύει ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Στην Ελλάδα, οι νότιοι πληθυσμοί είναι επιδημητικοί (παραμένουν στην ίδια επικράτεια όλο το χρόνο) ενώ οι βόρειοι έρχονται να ξεχειμωνιάσουν προερχόμενοι από τη βόρεια Ευρώπη. Η πτήση του είναι αργή, με μη τακτικά φτεροκοπήματα. Απαντάται σε όλους τους τύπους υγροτόπων, από μικρά λιμνία έως μεγάλα ποτάμια, αλλά προτιμά δασωμένες θέσεις όπου μπορεί να φωλιάσει. Τρέφεται με υδρόβιας προέλευσης τροφή όπως ψάρια (με πολύ συχνή λεία τα χέλια), καβούρια, νερόφιδα αλλά και τρωκτικά. Φωλιάζει, συνήθως πάνω σε δένδρα, χρησιμοποιώντας μεγάλα κλαδιά και τα θηλυκά αφήνουν 2-6 αυγά τα οποία εκκολάπτονται σε τέσσερεις περίπου εβδομάδες.

Ο γελαδάρης είναι ένας μέσου μεγέθους ερωδιός, ιδιαιτέρως κοσμοπολίτικος. Το χρώμα του φτερώματός του είναι λευκό, τα πόδια του σχετικά κοντά και σκουρόχρωμα, το ράμφος κίτρινο και μακρύ και ο λαιμός του κοντός. Κατά την αναπαραγωγική περίοδο στο κεφάλι του σχηματίζεται ένα κιτρινοκόκκινο λοφίο, χρωματισμός ο οποίος εμφανίζεται και στα φτερά του στήθους και της ράχης. Το ράμφος των νεαρών πουλιών έχει μαύρο χρώμα. Το είδος αναπαράγεται κατά αποικίες σε δέντρα ή θάμνους και γεννά 1-9 γαλάζια αυγά, τα οποία επωάζει για περίπου 24 ημέρες. Η περίοδος αναπαραγωγής είναι ανάλογη της γεωγραφικής περιοχής. Έτσι, στην εύκρατη ζώνη, στην οποία βρίσκεται και η Ελλάδα, γεννάει μία φορά την άνοιξη. Ο γελαδάρης δεν αποτε- λούσε αναπαραγόμενο είδος της Ελλάδας πριν από 20 περίπου χρόνια οπότε και κάποια άτομα του είδους άρχισαν να στήνουν μικρές αποικίες σε συγκεκριμένες θέσεις. Το Mon Repos αποτελεί μία από τις λίγες και ίσως πρώτες θέσεις αναπαραγωγής του είδους στην Ελλάδα. Αναλόγως με την διαθεσιμότητα τροφής και τις κλιματικές συνθήκες, ο γελαδάρης μπορεί να μεταναστεύσει τοπικά ή σε μεγαλύτερη κλίμακα από τις περιοχές αναπαραγωγής τους. Είναι ημερόβιο είδος, το οποίο τρέφεται κυρίως με μεγάλη ποικιλία ασπόνδυλων, ενώ συχνά στη δίαιτά του περιλαμβάνει και μικρά σπονδυλωτά, όπως αμφίβια, ερπετά, ψάρια και πουλιά. Το ενδιαίτημα τροφοληψίας του είναι ανοιχτές περιοχές, όπως λιβάδια, υγρολίβαδα, βοσκότοποι, αγροτικές εκτάσεις, ποτάμια και ρηχά έλη. Την ονομασία του οφείλει στη συνήθειά του να αναζητά την τροφή του ανάμεσα σε κοπάδια ζώων, όπως βοοειδή και μικρά μηρυκαστικά, καθώς και μεγάλα θηλαστικά στην Αφρική, πάνω στα οποία συχνά κάθεται για να θηρεύσει τα διάφορα παράσιτα. Μία ακόμη συνήθεια του γελαδάρη είναι να ακολουθεί τα γεωργικά μηχανήματα κατά την διάρκεια οργώματος των χωραφιών για να συλλάβει σκουλήκια και άλλα εδαφόβια ασπόνδυλα.