Φίλιπποι

Ο βραχοτσοπανάκος είναι ένα μικρό είδος στρουθιόμορφου πτηνού. Το πάνω μέρος του σώματος είναι γκρίζο, ο λαιμός και το στήθος είναι υπόλευκα, ενώ η κοιλιά και το κάτω μέρος της ουράς έχουν το χρώμα της σκουριάς. Χαρακτηριστική είναι η μαύρη μάσκα που ξεκινά από τη βάση του ράμφους και φτάνει ως τον αυχένα. Το ράμφος είναι μεγάλο συγκριτικά με το μέγεθος του σώματος και μυτερό. Η εξάπλωση του είδους περιορίζεται στη βορειοανατολική Μεσόγειο, ενώ στην Ελλάδα προτιμά τα μεσογειακά ενδιαιτήματα και απουσιάζει από τα πολύ μεγάλα υψόμετρα. Ζει σε φαράγγια, ασβεστολιθικές βραχώδεις και πετρώδεις πλαγιές, και γενικότερα ξηρές και άνυδρες περιοχές με μακκία βλάστηση και φρύγανα. Τρέφεται κυρίως με έντομα και αράχνες, αλλά και σαλιγκάρια και σπόρους. Χτίζει πολύ χαρακτηριστικές και περίτεχνες φωλιές από λάσπη, η είσοδος των οποίων σχηματίζει έναν μακρόστενο κώνο. Σε αυτή γεννά 6-10 αυγά, τα οποία για 15 έως 20 ημέρες. Οι θέσεις που επιλέγει ο βραχοτσοπανάκος για την κατασκευή της φωλιάς του περιλαμβάνουν βράχια, εγκαταλελειμμένες κατοικίες και ερείπια. Για το λόγο αυτό, το είδος είναι αρκετά κοινό σε αρχαιολογικούς χώρους. Η ονομασία του γένους προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό σίττα, επιφώνημα που χρησιμοποιούσαν οι βοσκοί κατά την αρχαιότητα για να καλούν και να καθοδηγούν το κοπάδι τους και θυμίζει το κάλεσμα των πουλιών αυτών. Από εκεί προέρχεται και η κοινή ονομασία του είδους.

Το σαΐνι είναι ένα μεσαίου μεγέθους μεταναστευτικό αρπακτικό πουλί. Τα δύο φύλα μπορούν να ξεχωρίζουν από τον χρωματικό διμορφισμό και το ελαφρώς μεγαλύτερο μέγεθος του θηλυκού. Τα αρσενικά έχουν γκριζωπό το επάνω μέρος του σώματος και λευκό το κάτω, με καστανοκόκκινες ρίγες, ενώ τα θηλυκά έχουν γκριζοκαφέ ράχη και πιο άτονο καστανοκόκκινο χρωματισμό στην κοιλιά. Στην πτήση το αρσενικό είναι πιο ευδιάκριτο από το πολύ ανοιχτόχρωμο κάτω μέρος των φτερούγων του. Η περιοχή αναπαραγωγής του είναι τα Βαλκάνια, η Ουκρανία, η Τουρκία, η ΝΔ Ρωσία και η περιοχή του Καυκάσου. Στην Ελλάδα απαντά από την Στερεά Ελλάδα και βορειότερα, σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές. Προτιμά ενδιαιτήματα όπως παραποτάμια και παραλίμνια δάση, ανοιχτά φυλλοβόλα δάση, δεντροκαλλιέργειες με ψηλά δέντρα, άλση και συστάδες δέντρων σε κοιλάδες ποταμών και παραθαλάσσιες περιοχές. Η αναπαραγωγική του περίοδος ξεκινάει από τα τέλη της άνοιξης και διαρκεί έως τα μέσα με τέλη του καλοκαιριού. Στήνει τη φωλιά του σε ψηλά δέντρα και γεννάει μία φορά το χρόνο 3-5 λευκά αυγά τα οποία επωάζει το θηλυκό για περίπου ένα μήνα. Η διατροφή του Σαϊνιού περιλαμβάνει σαύρες, μικρά πουλιά και έντομα, καθώς και σπανιότερα μικρά τρωκτικά και νυχτερίδες, που κυνηγάει συνήθως σε πτήση ή με εφόρμηση από εποπτικά σημεία.