Βραχοτσοπανάκος

Ο βραχοτσοπανάκος είναι ένα μικρό είδος στρουθιόμορφου πτηνού. Το πάνω μέρος του σώματος είναι γκρίζο, ο λαιμός και το στήθος είναι υπόλευκα, ενώ η κοιλιά και το κάτω μέρος της ουράς έχουν το χρώμα της σκουριάς. Χαρακτηριστική είναι η μαύρη μάσκα που ξεκινά από τη βάση του ράμφους και φτάνει ως τον αυχένα. Το ράμφος είναι μεγάλο συγκριτικά με το μέγεθος του σώματος και μυτερό. Η εξάπλωση του είδους περιορίζεται στη βορειοανατολική Μεσόγειο, ενώ στην Ελλάδα προτιμά τα μεσογειακά ενδιαιτήματα και απουσιάζει από τα πολύ μεγάλα υψόμετρα. Ζει σε φαράγγια, ασβεστολιθικές βραχώδεις και πετρώδεις πλαγιές, και γενικότερα ξηρές και άνυδρες περιοχές με μακκία βλάστηση και φρύγανα. Τρέφεται κυρίως με έντομα και αράχνες, αλλά και σαλιγκάρια και σπόρους. Χτίζει πολύ χαρακτηριστικές και περίτεχνες φωλιές από λάσπη, η είσοδος των οποίων σχηματίζει έναν μακρόστενο κώνο. Σε αυτή γεννά 6-10 αυγά, τα οποία για 15 έως 20 ημέρες. Οι θέσεις που επιλέγει ο βραχοτσοπανάκος για την κατασκευή της φωλιάς του περιλαμβάνουν βράχια, εγκαταλελειμμένες κατοικίες και ερείπια. Για το λόγο αυτό, το είδος είναι αρκετά κοινό σε αρχαιολογικούς χώρους. Η ονομασία του γένους προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό σίττα, επιφώνημα που χρησιμοποιούσαν οι βοσκοί κατά την αρχαιότητα για να καλούν και να καθοδηγούν το κοπάδι τους και θυμίζει το κάλεσμα των πουλιών αυτών. Από εκεί προέρχεται και η κοινή ονομασία του είδους.