Νυχτερίδες

Ο τρανορινόλοφος είναι μεγάλη εντομοφάγα νυχτερίδα με άνοιγμα φτερών που μπορεί να φτάσει τα 40 εκ. και βάρος γύρω στα 20 γρ. Τα θηλυκά άτομα είναι συνήθως ελαφρώς μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Η ράχη είναι γκριζο-καφέ χρώματος, ενώ η κοιλιά είναι πιο ανοιχτόχρωμη, συνήθως σε αποχρώσεις του γκρι ή του κίτρινου. Διαθέτει χαρακτηριστική σέλλα, με την άνω προεξοχή να είναι στρογγυλή στην άκρη και την κάτω να είναι κοντή, ενώ το κάτω χείλος φέρει τρεις χαραγές. Η εξάπλωση του είδους περιλαμβάνει τη βορειοδυτική Αφρική, την κεντρική και νότια Ευρώπης και ικανό τμήμα της Ασίας. Στην Ελλάδα είναι ιδιαιτέρως κοινό είδος και απαντάται σε ολόκληρη την ηπειρωτική χώρα και σε πολλά νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης. Το συναντάμε σε μεγάλη ποικιλία ενδιαιτημάτων από θαμνότοπους και καλλιέργειες, έως δάση και υγροτόπους, καθώς και κατοικημένες περιοχές. Δραστηριοποιείται την άνοιξη και το καλοκαίρι, ενώ κατά τους ψυχρούς μήνες αναζητά καταφύγιο σε σπήλαια ή εγκαταλελειμμένα ορυχεία για να πέσει σε λήθαργο. Η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως κολεόπτερα, νυχτοπεταλούδες και άλλα ιπτάμενα έντομα. Κατά την αναπαραγωγική περίοδο, ο τρανορινόλοφος σχηματίζει μεγάλες αναπαραγωγικές αποικίες που συχνά περιλαμβάνουν πολλές δεκάδες άτομα. Τα θηλυκά γεννούν το καλοκαίρι ένα μόνο μικρό. Το είδος περιλαμβάνεται στο Παράρτημα II της Σύμβασης της Βέρνης και στα Παραρτήματα ΙΙ και IV της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Τόσο το όνομα του γένους, το οποίο έχει ελληνική ρίζα (ρίνα και λόφος), όσο και το δεύτερο συνθετικό του ονόματος του είδους, το οποίο έχει λατινική ρίζα (ferrum = σίδερο και equinum = του αλόγου, δηλαδή πέταλο), παραπέμπουν στη μορφολογία του ρύγχους.